In totaal waren er vijf bieren om te proeven, met een extra bier voor de PINT-leden. Helaas werd het beloofde hapje achterwege gelaten, maar dat werd goedgemaakt met de exclusiviteit van de geschonken bieren.

Het concept was een blindproeverij, wat betekende dat je er eerst onbevooroordeeld in ging, om te kijken welke smaken je kon onderscheiden, welke stijl je dacht dat het was en hoeveel punten je het zou geven. De eerste vragen die je jezelf kon stellen waren dan ook: welk biertype, tap of fles, misschien zelfs welk specifiek bier is dit? Hierna werd bekendgemaakt wat het bier was, met een verhaaltje erbij, waarna je het opnieuw een cijfer kon geven. Interessant hoe die cijfers dan toch uit elkaar kunnen liggen! Als bibliothecaris weet ik (Merel) natuurlijk als geen ander wat de impact van een mooi verhaal kan zijn.

De bieren

Het eerste bier van de avond was er een van tap, en aangezien we onder de taplijst zaten, hebben we die gebruikt om uit te vogelen welk bier het was. Het bleek de Pils van brouwerij Maximus, een mooi pils met een zacht mondgevoel (getapt met nitro) en een hopbittere nasmaak.

Speciaal voor deze avond heeft Dennis een aantal mooie bieren uit z’n voorraad meegenomen. Zo ook bier nummer twee, door Dennis opgehaald bij de brouwerij zelf, want via de normale kanalen vindt dit bier z’n weg niet naar Nederland: Remy Le Mercier van Brouwerij Boon, oude geuze. Een havermout-geuze, met in de smaak: brett/stal/strotouw/paardendeken, zoetzure appels, citrus. Een fruitig, zachtzuur bier, wat mals begint en droog eindigt. Dit bier probeerde Dennis te sabreren, maar helaas dit lukte niet bij de eerste 3(!) flessen, wat later (na fles 4) aan de temperatuur van de flessen bleek te liggen…

Het derde bier van de avond was een van de favorieten van Dennis (hij gaat zelfs trouwen bij deze brouwerij): Zapfenduster van Brauerei Kundmüller, een imperial stout, gebouwen in samenwerking met Brouwerij Bamberg uit Brazilië. Door de meeste deelnemers niet geraden als een imperial stout, eerder als een iets zwaardere porter. Verder in dit bier gebrande mout, koffie, stroop, drop. Door een van de deelnemers omschreven als een stout met een ‘old ale’-karakter.

Bier nummer vier bleek een voor iedereen wel bekend bier, maar werd niet als zodanig herkend. Een verse Westvleteren 12, een aantal deelnemers dachten wat veroudering te proeven, maar het was toch echt een verse.

Het laatste officiële bier van de avond was weer iets heel speciaals. Een wat ouder bier (gebrouwen in 2009, gebotteld in 2010) zonder etiket, hoogstwaarschijnlijk bedoeld voor de Amerikaanse markt. Gebrouwen door Kasteel Brouwerij Vanhonsebrouck, maar we weten niet precies welk bier. In ieder geval een zuur bier, een kriek, zoetzuur, portachtig, kers, rozijn, plat, maar nog steeds prima te drinken.

Kenners

De interactie tussen het publiek en Dennis en Ton was erg leuk, ze lopen rond en stellen vragen, en samen probeerden we het bier helemaal te ontleden. De keuze voor de bieren was eveneens subliem, met een leuke verscheidenheid aan stijlen. Het was wel duidelijk dat het een bierproeverij voor kenners was, want mijn vrienden moesten me soms aan de mouw trekken (“Merel, wat betekent IBU?”) wanneer ze het even niet wisten. Maar al met al, een geslaagde eerste PINT-proeverij in Eindhoven!