De 24uurs van Maastricht
De laatste keer dat ik naar het bierfestival van onze collega’s uit Limburg ben geweest was in 2019. Daarom vond ik het hoog tijd om ze weer eens te verblijden met een bezoek, direct gekoppeld aan een weekeinde in de grootste gemeente van de provincie: Maastricht. Tja, als je dan toch al 250 kilometer hebt gereisd…
Geschiedenis
De 24uurs van Maastricht heeft haar naam afgeleid van de 24 uur van Antwerpen, een bierfestival dat vele jaren door onze Belgische collega’s de Objectieve Bier Proevers (het huidige Zythos) werd georganiseerd. Het festival werd door PINT Regio Limburg in 2008 voor het eerst georganiseerd in de Stayokay. Dat er de eerste jaren geen 24 uur maar 22 uur bier verspreid over twee dagen bier geproefd kon worden, deed niets af aan de toewijding die de organisatie aan het geheel gaf.
Na een aantal jaren oké blijven is er vanaf 2013 uitgeweken naar het gebied voor D’n Hiemel en de Helpoort. De Helpoort is de oudste (en nog enig overgebleven) stadspoort van Maastricht en dateert van 1229. De poort is te vinden aan het einde van de Sint Bernardusstraat (of, zoals de Maastrichtenaren zeggen: ‘Hèlstraot’). D’n Hiemel is een horecagelegenheid, direct gevestigd naast de poorten van de Helpoort. Op dit terrein is het mogelijk het aantal stands naar wens te verruimen, wat ideaal is voor een festival in ontwikkeling.
Naast jaarlijkse (al dan niet wisselende) sponsoren en partners, is sinds 2019 Gulpener Bierbrouwerij de hoofdsponsor van het evenement, nochtans zonder invloed op de uitvoerende organisatie. Inmiddels is de 24uurs sinds het ontstaan uitgegroeid tot (momenteel) het grootste bierfestival van PINT. Van zo’n 1.100 bezoekers in 2013 tot ongeveer 9.000 bierliefhebbers op de afgelopen editie. Met zeven uur op de donderdag erbij is het een driedaags festival met 29 uur lang keuzes maken. Hoewel ik zo’n lang bezoek niemand zal aanraden.
Het terrein
In de loop der jaren heeft er stapsgewijs een uitbreiding plaatsgevonden door het binnenplein achter de Helpoort, het Faliezusterspark en de Onze Lieve Vrouwewal bij het festivalgebied te betrekken. Het terrein is daarmee grofweg ingedeeld in vijf gebieden die overzichtelijk op een plattegrond in het festivalboekje weergegeven worden. Naast de vele bierstands zijn er een zestal eetstands aanwezig en zijn er voldoende spoelpunten en toiletvoorzieningen. De fietsenstalling is niet bewaakt, maar zorgt er wel voor dat de fietsen zich netjes op een punt naast de festivalzone bevinden. Vanaf een aantal zijden is het festival vrij toegankelijk, en dat is meteen mede de kracht van het festival: nieuwsgierige voorbijgangers kunnen het gebied met de bierkramen zonder belemmeringen verkennen en de sfeer proeven om te bekijken of het voor hen interessant is entree te betalen om zich daarna in het feestgedruis te storten.
Het festivalboekje
Bij een bierfestival vind ik het min of meer een vereiste dat er een boekje beschikbaar is waar de aanwezige brouwerijen en bieren in vermeld staan. Dat heeft de organisatie goed opgepakt: op 40 pagina’s staan naast de huisregels, (deel)plattegronden en wat advertenties, de bieren per brouwerij met naam, type, alcoholpercentage, prijs (aantal munten) en korte omschrijving vastgelegd. Wat je niet zo vaak ziet, is dat er tevens door middel van iconen aangegeven wordt of het van tap, fles of blik komt. Voor mij persoonlijk niet superbelangrijk, maar leuk voor de nerd.
Ik mis wel een persoonlijke noot in de vorm van een voorwoord, iets waarmee je je meer gast dan bezoeker voelt. Een gemiste kans vind ik dat er geen informatie over onze vereniging in staat, laat staan de mogelijkheid dat je er lid van kunt worden. Terwijl er toch een grote potentiële doelgroep rondloopt… Doch overall: netjes verzorgd met een goed bieroverzicht.
