Op een van mijn eerdere bijdragen kreeg ik als opmerking dat het wat bewerkelijk was en dat ik dus wellicht wat ‘makkelijker’ recepten zou mogen maken. Nu zal ik eerlijk zeggen dat ik u hoger inschat dan mijzelf, dus als zelfs ik het kan, zal het iedereen wel lukken. Maar aan de andere kant, niet iedereen heeft zeeën van tijd. Ik had mij dan ook voorgenomen dit keer een recept te presenteren dat heel erg eenvoudig zou zijn. Ik had bedacht ergens een olifantenpaadje te kiezen en zo sneller op de eindbestemming te zijn.

De geur was heerlijk en het uiterlijk perfect (op de foto ziet u eigenlijk de mislukte versie, maar dat is tussen u en mij…). Het proefpanel echter was onverbiddelijk: met een kort “dat kan beter” werd ik teruggestuurd, de keuken in.

Op zich is de extra stap niet heel ingewikkeld, de aardappelplakjes moeten echt op voorhand gebakken worden, dus ik ga ervan uit dat u ook hier wel weer uitkomt.

Wat betreft de ingrediënten, daar bent u flexibel. Ik zou wel kiezen voor een roodbacteriekaas, die geeft de juiste pit aan het gerecht, maar dat mag ook een wat minder heftige of juist heftiger kaas zijn. Grijp dus vooral naar de Rommedoe. IJwit heb ik gekozen vanwege de kruidigheid; vervang dat liever niet door een ander witbier, maar eerder een kruidig of hoppig blond bier. Bovendien houdt u de helft over om te drinken, dus doe uzelf niet tekort. Vegetariërs kunnen spek weglaten en eventueel wat gerookte kaas en/of gerookte knoflook toevoegen.

Als hoofdgerecht is dit voldoende voor twee grote eters, met wat groenten en sla erbij kun je ook vier mensen voeden.