De Gollem-edities van het Bokbierfestival (tot 1980) heb ik nooit meegemaakt, maar de Koningszaal van Artis, Marcanti, het stadion, de Sleep-in en de bijna ontelbare keren in de Beurs van Berlage wel, waaronder de laatste keer in 2018. Ik kan dus vergelijken, en dan kan ik na een avondje in de nieuwe locatie, De Hallen Studio’s, maar tot één conclusie komen. De nieuwe versie is compleet onvergelijkbaar.
Wat zijn de verschillen? Geen eigen glazen meer met een jaarlijks nieuw logo, geen honderden bokbieren meer, en geen T-shirtverkoop meer. Geen paar minuutjes meer lopen vanaf CS, maar ook nog een stukje met een tram. Al was dat laatste – gezien de locatie wel toepasselijk. De Hallen waren immers ooit een tramremise, maar werden ongeveer tien jaar geleden omgebouwd naar een fraaie ontmoetingsplek in Amsterdam-West.
Het belangrijkste verschil was toch de schaalgrootte. In de goede jaren in de Beurs trok het festival gedurende het hele weekend rustig meer dan 10.000 bezoekers. Hier was plaats voor 400 personen tegelijk. Ooit konden we zeggen dat we (bijna) alle bokbieren van Nederland konden presenteren. Hier waren er 42, want dit was namelijk de 42ste editie. Maar ook die 42 zijn natuurlijk ruim genoeg voor een avondje proeven, zeker als er leuke verrassingen tussen zitten. Zoals het gelukkig teruggekeerde Amstel Bok, het naar Tesselaar Familiebrouwerij Diks verhuisde SNAB Ezelenbok, experimentele brouwsels met koffie (Bokkie Koffie van Naeckte Brouwers) of turfwhiskymout (Bockski van de Muifelbrouwerij). Bieren die ongetwijfeld bewust – bepaald niet voldoen aan de verwachtingen die de gemiddelde biergenieter zal hebben bij de term bokbier.
Verder kon je het opnieuw gebrouwen Lekkerste Bokbier van vorig jaar proberen, Belvedere Bock van brouwerij de Gekroonde Merlet. Ten tijde van het festival was immers het Lekkerste Bockbier van dit jaar nog niet bekend.
